Okulların açılmasının ardından yalnızca bir ay içinde beslenme çantasının maliyeti %6,20 artarak 2.147 TL’ye yükselmiştir. Bu tutar, on aydır enflasyon karşısında eriyen geliriyle hayatta kalma mücadelesi veren asgari ücretlinin aylık gelirinin %7,65’ine, yıllarca ülke ekonomisine emekleriyle katkı sunmuş ancak bugün bütçe açıklarının sorumlusuymuş gibi hedef gösterilen emeklinin gelirinin %9,12’sine, göreve yeni başlayan bir öğretmenin maaşının ise %3’üne karşılık gelmektedir.

Emekçilerin gelirlerinin en temel ihtiyaçları karşılamaya dahi yetmediğinin en açık göstergesi, çocukların yeterli ve dengeli beslenememesi, okula boş beslenme çantalarıyla gitmek zorunda kalmasıdır. Aileleri yoksullaştıran ekonomik politikaların sorumlusu siyasi iktidar ise çocukların beslenme sorununu görmezden gelmekte, kamusal sorumluluğunu yerine getirmek yerine çocukların beslenme yükünü ailelerin omuzlarına bırakmaktadır. Oysa çocukların sağlıklı beslenmesi, ailelerin ekonomik gücüne bırakılabilecek bir tercih değil, devletin yerine getirmesi gereken temel bir sorumluluktur.

Kamu kaynaklarının nasıl kullanıldığı da siyasi iktidarın önceliklerini gözler önüne sermektedir.15 Ekim 2026 tarihinde açıklanan Eylül ayı Merkezi Yönetim Bütçe Gerçekleşmelerine göre, Türkiye Maarif Vakfı’na yalnızca Eylül ayında 2 milyar TL, yılın ilk dokuz ayında ise toplam 4 milyar 58 milyon TL aktarılmıştır. Sadece bir ayda vakfa aktarılan kaynakla 931 bin 150 öğrencinin aylık beslenme ihtiyacı karşılanabilirdi. Çocukların beslenmesi için kaynak ayrılmazken vakıf ve tarikatlara milyarlarca lira aktarılması, kamu bütçesindeki önceliklerin kimden yana belirlendiğini ortaya koymaktadır.

Öncelik çocuklarımızın üstün yararı olmadıkça, okul yemeği bir anket sorusu olmanın ötesine geçemeyecektir. Eğitimde gerçek anlamda eşitlik, çocukların yalnızca okula erişimiyle değil, içinde bulundukları ekonomik koşullardan bağımsız olarak temel ihtiyaçlarının karşılanmasıyla mümkündür.  Çocukların hakkı olan bir öğün ücretsiz yemek lütuf değil, kamusal bir yükümlülüktür!